data publikacji: 01.03.2010 | Teofil

Soczewki kontaktowe wytworzone są z tworzyw elastycznych, w których znaczny procent zawartości stanowi h2o. Woda umożliwia dostawanie się tlenu do oka. Od czasu wynalezienia hydrożelu w latach 60. zostały wyprodukowane soczewki kontaktowe, które znamy dzisiaj.
Jest to co najmniej niewiarygodnie, ale dzieje soczewek ma swoje korzenie już w wieku XVI, kiedy to zanotowano, że wady wzroku można korygować za pomocą szła na warstwie oka. Dokonującym tych odkryć był geniusz renesansu Da Vinci.
Prawdziwy użytek z tych doświadczeń zrobiono dopiero w latach 30. minionego wieku. Szkło kontaktowe konstruowano odlewając szybko schnącą konsystencję podoboną do parafiny na kształt gałki. Były to pierwsze doświadczenia z kontaktem z materiałów nieorganiczych.
Dzięki temu odkryciu już w czwartej dekadzie osoby zwane okularnikami miały wybór. Ciągle były to twarde szkła kontaktowe (znane także jako soczewki kontaktowe), które mimo swoich wyśmienitych właściwości naprawy wad, były złe w korzystania:
wymagały długiego czasu adaptacji
były przyczyną otarcia rogówki
dostawał się pod nie kurz i brud
Soczewki mają różne długości noszenia:
roczne
czteromiesięczne
przez okres 24h
przez 24h
miesięczne
przez okres czternastodniowy
Kontakty mają na celu korygowanie następujących defektów:
soczewki kolorowe
korekcja wady sferycznej cylindrycznej
korygują wadę do bliży i do dali jednocześnie
sferyczne
Szkła kontaktowe służą do korygowania następujących wad wzroku:
krótkowzroczność
starczowzroczność
nadwzroczność
astygmatyzm
Soczewki dzielimy na:
soczewki sztywne
twarde
soczewki miękkie
Mapa serwisu: July 2010 |June 2010 |May 2010 |April 2010 |March 2010 |February 2010 |January 2010 |December 2009 |November 2009 |October 2009 |